Anne’s Blog; Breek de dag, tik een eitje

Zondagmorgen…in het verpleeghuis… op een open PG huiskamer…

Er liggen gekookte eieren bij het ontbijt. De cliënten in de huiskamer is een diverse groep, met verschillende benaderingswijzen en hoge prikkelgevoeligheid. Maar een super leuke groep!
Ik kom binnen, pak een ei en houd deze achter me. Ik doe net of ik heel hard druk en haal het ei tevoorschijn: ” Lekker vers gelegd ei, wie wil?” vraag ik? Een van de heren krijgt een enorm rood hoofd, valt zowat van de stoel van het lachen maar bedankt voor het ei. Een van de dames snapt me ook en begint smakelijk te lachen. Ik doe net of ik heel verontwaardigd ben en laat de tree zien waar nog een stuk of 8 eieren liggen. “Allemaal vers gelegd vanmorgen. Daar ben ik hartstikke druk mee geweest en niemand die er één wil?” zeg ik. Hilariteit ten top. Zulke momenten zijn goud waard. Maar het mooiste komt nog…
Op zondagmiddag kom ik even binnen wandelen en er komt meteen bij een aantal cliënten een grote grijns op het gezicht. Je ziet ze kijken.. Wat nu?
Een van de heren gaat opeens scheef zitten en laat me daar toch een harde wind vliegen! “Nou ja zeg! Doe je dat zomaar in het openbaar? Waar iedereen bij zit? “Broekhoest noemen ze dat” zeg ik.
De beste heer kijkt me aan en zegt heel droog: “Tja, er zijn er ook die midden in de kamer hier een ei leggen”! BAM 1-0. Ze konden me wegdragen. Ik kwam niet meer bij van het lachen, heerlijke momenten die ik meemaak met een groep mensen met een dementie en dan toch zulke heerlijke, rake en heldere momenten en opmerkingen hebben.

❤ Make my day

Ik ben Anne Slöetjes, ik werk ruim 23 jaar bij Markenheem. Markenheem heeft me de mogelijkheid geboden om mijzelf te blijven ontwikkelen en zo ook mee te groeien in de veranderingen.Ik ben ik aandachtsvelder Palliatieve zorg, de zorg die we verlenen aan mensen die ongeneeslijk ziek zijn. Deze zorg is niet gericht op genezen, maar op de kwaliteit van het leven. Ik vind het heel bijzonder om in dit stuk van het leven van onze bewoners mee te mogen lopen, dichtbij te komen, adviseren, samen zoeken naar de mogelijkheden, op elk gebied, passend in de situatie. Omdat ik soms heel dichtbij kom (zo voelt dat voor mij) maakt het soms ook wel eens lastig om het los te laten. Daarom ben ik begonnen om van me af te schrijven, en het helpt! Ik merk dat men het moeilijk en eng  vindt om over de laatste levensfase te praten. Verder beschrijf ik ook situaties over alledag, dingen die ik meemaak op de afdeling, hilariteit, gezelligheid, liefde voor mijn mensen en de naasten. Omdat ik het belangrijk vindt dat men weet en kan lezen dat er samen gelachen en gehuild wordt.

 

Terug naar het overzicht