Sluiten Markenheem@home CliëntenPortaal

Een kleine verwennerij in deze bijzondere tijd

Al een hele tijd ben ik vrijwilligster op Croonemate; het vrijwilligerswerk, dat voor mij altijd zo vanzelfsprekend was, was dit vanaf half maart niet meer. Veranderingen volgden elkaar in rap tempo op, en zo ook binnen deze locatie. Van de ene op de andere dag werd het vrijwilligerswerk gestopt en hoefden oudere en kwetsbare vrijwilligers geen vrijwilligerswerk doen. Gelukkig behoor ik niet tot deze doelgroep en heb daarom ook direct gereageerd op een schrijven van de activiteitenbegeleiding van Croonemate  dat men naarstig op zoek was naar eerstelijnshulp: het helpen bij de maaltijden. Ik besloot te kiezen voor de broodmaaltijd.
Dit heb ik met heel veel plezier gedaan totdat er vanaf half juli op Croonemate met blokdiensten van drie, soms vier uur, gewerkt ging worden. Hiertoe was besloten om de  corona, die zich gelukkig nog niet op deze locatie geopenbaard had, buiten de deur te houden. Op zich een hele goede gedachte en wens, maar voor veel van de vrijwilligers die Croonemate rijk is, een bijna onmogelijke opgaaf! Dit betekende dat óók ik vanaf half juli toch thuis kwam te zitten; iets wat mij heel erg raakte.
Maar mij niet alleen, de bewoners van Croonemate zagen vanaf dat moment de vertrouwde gezichten van de vrijwilligers ook niet meer. Maar goed, je moest je erbij neerleggen…Totdat ik, op een goede dag, een pakketje uit mijn brievenbus haalde: op de wikkel hiervan stond de tekst: ‘Een kleine verwennerij in deze bijzondere tijd’. Markenheem gaf met dit gebaar aan dat de her-opstartfase ingezet ging worden.
Inmiddels ben ik weer actief in het ‘nieuwe normaal’ en ben heel blij dat ik drie keer per week een koffiemoment verzorg voor een viertal dames van hetzelfde compartiment, met daarin opgenomen een spelelement. Wat is nu mooier om weer blijde gezichten te mogen zien in deze bijzondere tijd van corona.

Harma Koopal
Vrijwilligster Croonemate

Al een hele tijd ben ik vrijwilligster op Croonemate; het vrijwilligerswerk, dat voor mij altijd zo vanzelfsprekend was, was dit vanaf half maart niet meer. Veranderingen volgden elkaar in rap tempo op, en zo ook binnen deze locatie. Van de ene op de andere dag werd het vrijwilligerswerk gestopt en hoefden oudere en kwetsbare vrijwilligers geen vrijwilligerswerk doen. Gelukkig behoor ik niet tot deze doelgroep en heb daarom ook direct gereageerd op een schrijven van de activiteitenbegeleiding van Croonemate  dat men naarstig op zoek was naar eerstelijnshulp: het helpen bij de maaltijden. Ik besloot te kiezen voor de broodmaaltijd.
Dit heb ik met heel veel plezier gedaan totdat er vanaf half juli op Croonemate met blokdiensten van drie, soms vier uur, gewerkt ging worden. Hiertoe was besloten om de  corona, die zich gelukkig nog niet op deze locatie geopenbaard had, buiten de deur te houden. Op zich een hele goede gedachte en wens, maar voor veel van de vrijwilligers die Croonemate rijk is, een bijna onmogelijke opgaaf! Dit betekende dat óók ik vanaf half juli toch thuis kwam te zitten; iets wat mij heel erg raakte.
Maar mij niet alleen, de bewoners van Croonemate zagen vanaf dat moment de vertrouwde gezichten van de vrijwilligers ook niet meer. Maar goed, je moest je erbij neerleggen…Totdat ik, op een goede dag, een pakketje uit mijn brievenbus haalde: op de wikkel hiervan stond de tekst: ‘Een kleine verwennerij in deze bijzondere tijd’. Markenheem gaf met dit gebaar aan dat de her-opstartfase ingezet ging worden.
Inmiddels ben ik weer actief in het ‘nieuwe normaal’ en ben heel blij dat ik drie keer per week een koffiemoment verzorg voor een viertal dames van hetzelfde compartiment, met daarin opgenomen een spelelement. Wat is nu mooier om weer blijde gezichten te mogen zien in deze bijzondere tijd van corona.

Harma Koopal
Vrijwilligster Croonemate

Terug naar het overzicht