De warme overdracht: het huisbezoek

Sinds het najaar van 2017 gaat een zorgmedewerker van Markenheem op bezoek bij nieuwe bewoners, voordat ze bij ons komen wonen. Zo krijgt men vooraf al een goed beeld van de bewoners en weet men hoe bewoners hun leven thuis vormgeven. Tijdens het huisbezoek stelt de zorgmedewerker een voorlopig zorgleefplan op en noteert daarin de activiteiten die thuis worden gedaan. Mantelzorgers en anderen uit het netwerk worden nadrukkelijk uitgenodigd om hun betrokkenheid ook in de nieuwe woonsituatie van de bewoners te blijven tonen. Er kan veel in de huidige verzorg- en verpleeghuizen, dat weten mantelzorgers, familie of andere leden van het netwerk niet altijd. 

Samen met Danny Hoeksema, verpleegkundige van De Bleijke, zijn we op bezoek bij de heer Van Rijn in De Bleijke. Het gesprek gaat over de ‘warme overdracht’. En dat begint altijd met een huisbezoek aan de toekomstige bewoner. In dit geval was dit een tijdje geleden voor de de heer Van Rijn. Danny: “Weet je wat heel fijn is? Alle formulieren die je met een bewoner destijds moest invullen op de dag van opname, dat hoeft niet meer. Dat doet ZorgEntree al voor ons. Wij, verpleegkundigen en verzorgenden, mogen ons bezig houden met zorg. Het prettige is dat je zelf een afspraak maakt met de toekomstige bewoner en/of zijn familie. Je komt in zijn of haar huis huis. Dat voelt vertrouwd. Niet alleen voor de bewoner, maar ook voor mij, omdat het een ontspannen sfeer is. Daarnaast word je niet gestoord door een telefoon of een zorgoproepsignaal. Nadat de woonzorgbemiddeling contact heeft gehad met de toekomstige bewoner, maakt de verzorgende een afspraak om bij diegene thuis te komen. De benodigde uren voor een huisbezoek vallen onder werktijd. Het hoort er gewoon bij. En dat bevalt prima.” De heer Van Rijn: ” Volledig mee eens! Ik heb ook de oude situatie meegemaakt toen mijn vrouw een aantal jaren
geleden werd opgenomen in De Bleijke. Nu weet ik dat niet allemaal niet meer precies, maar ik weet zeker dat ik dit huisbezoek bij mij in Vorden veel prettiger vond dan destijds alle papierhandel en gesprekken op de dag van opname.” Danny: “De bedoeling is om de afspraken die je samen met de bewoner en/of familie maakt, goed op te schrijven voor je collega’s in het zorgleefplan. Mijn collega’s weten dan precies wat we hebben afgesproken op het moment dat iemand komt wonen in ons woonzorgcentrum.” De heer Van Rijn: “Er wordt gewoon heel goed geluisterd naar iemand. In mijn geval vind ik schrijven erg leuk en en kan ik dat gelukkig ook nog blijven doen. Maar ik ben onlangs ook begonnen een cursus schilderen/tekenen. Dat was altijd mijn wens en samen met de hulp van het
personeel van De Bleijke ben ik daar nu mee begonnen.”

Over schrijven gesproken de heer Van Rijn, u schrijft zelf ook? 

“Jazeker! Ik heb onderstaande tekst een tijdje geleden geschreven voor vrienden en familie. En ik heb de tekst ook op een kaartje gezet voor alle medewerkers van De Bleijke.

Lees maar mee…”
“Zo’n boom moet je - zegt men - niet meer verplanten. Klopt gelukkig niet altijd. Want de ‘boom’ die onlangs is verplant naar De Bleijke in Hengelo gedijt, na een hectische verhuisperiode, wél goed. Erg goed zelfs. Na die tamelijk eenzame jaren in Vorden ben ik weer volop ‘tussen de mensen’. Ik werd begroet door veel verzorgenden die me nog kennen uit de periode dat mijn vrouw Evelien hier werd
verpleegd. Ik woon nu in een mooi en ruim appartement op de begane grond met balkon. Met uitzicht op een groot park waar een beekje doorheen stroomt. Een idyllisch plekje. En dan de maaltijden. Na die drie jaar sobere zelfkokerij. Nu dagelijks een verzorgde en smakelijke driegangen maaltijd. En een nieuwe hobby dankzij begeleiding van een deskundige. Ik maak tekeningen met 36 kleurpotloden á
la Mondriaan. Leuk creatief bezig zijn! En veel gesprekken. Kortom: een positieve overgang.
Mijn zoon Aat was eerst bang dat ik hier eenzaam zou zijn. Het tegendeel is waar. Ik voel me nu al thuis. Blij dat die oude boom, onder leiding van mijn dochter Inge, zo deskundig en voor mij zorgeloos is verplant. Dat was het. Hoop dat het jou/jullie ook goed gaat en jullie zullen genieten van een mooie zomer. En dat we elkaar in de nabije toekomst hier misschien nog eens mogen begroeten.”
Harry van Rijn

Harry van Rijn (95) schreef een boek vol boeiende ‘brieven aan zichzelf’: “Oud worden met een goed geheugen en een helder brein. Dat is een voorrecht waar je blij mee moet zijn. En waar je ook zo lang mogelijk gebruik van moet maken.” Dat zegt de schrijver en columnist Harry van Rijn. Hij bracht die regel in de praktijk en schreef vorig jaar winter zelfs een eigen roman. Een boek waarin hij, in de vorm van ruim dertig brieven aan zichzelf, de eerste kwart eeuw van zijn leven beschrijft.

Sinds het najaar van 2017 gaat een zorgmedewerker van Markenheem op bezoek bij nieuwe bewoners, voordat ze bij ons komen wonen. Zo krijgt men vooraf al een goed beeld van de bewoners en weet men hoe bewoners hun leven thuis vormgeven. Tijdens het huisbezoek stelt de zorgmedewerker een voorlopig zorgleefplan op en noteert daarin de activiteiten die thuis worden gedaan. Mantelzorgers en anderen uit het netwerk worden nadrukkelijk uitgenodigd om hun betrokkenheid ook in de nieuwe woonsituatie van de bewoners te blijven tonen. Er kan veel in de huidige verzorg- en verpleeghuizen, dat weten mantelzorgers, familie of andere leden van het netwerk niet altijd. 

Samen met Danny Hoeksema, verpleegkundige van De Bleijke, zijn we op bezoek bij de heer Van Rijn in De Bleijke. Het gesprek gaat over de ‘warme overdracht’. En dat begint altijd met een huisbezoek aan de toekomstige bewoner. In dit geval was dit een tijdje geleden voor de de heer Van Rijn. Danny: “Weet je wat heel fijn is? Alle formulieren die je met een bewoner destijds moest invullen op de dag van opname, dat hoeft niet meer. Dat doet ZorgEntree al voor ons. Wij, verpleegkundigen en verzorgenden, mogen ons bezig houden met zorg. Het prettige is dat je zelf een afspraak maakt met de toekomstige bewoner en/of zijn familie. Je komt in zijn of haar huis huis. Dat voelt vertrouwd. Niet alleen voor de bewoner, maar ook voor mij, omdat het een ontspannen sfeer is. Daarnaast word je niet gestoord door een telefoon of een zorgoproepsignaal. Nadat de woonzorgbemiddeling contact heeft gehad met de toekomstige bewoner, maakt de verzorgende een afspraak om bij diegene thuis te komen. De benodigde uren voor een huisbezoek vallen onder werktijd. Het hoort er gewoon bij. En dat bevalt prima.” De heer Van Rijn: ” Volledig mee eens! Ik heb ook de oude situatie meegemaakt toen mijn vrouw een aantal jaren
geleden werd opgenomen in De Bleijke. Nu weet ik dat niet allemaal niet meer precies, maar ik weet zeker dat ik dit huisbezoek bij mij in Vorden veel prettiger vond dan destijds alle papierhandel en gesprekken op de dag van opname.” Danny: “De bedoeling is om de afspraken die je samen met de bewoner en/of familie maakt, goed op te schrijven voor je collega’s in het zorgleefplan. Mijn collega’s weten dan precies wat we hebben afgesproken op het moment dat iemand komt wonen in ons woonzorgcentrum.” De heer Van Rijn: “Er wordt gewoon heel goed geluisterd naar iemand. In mijn geval vind ik schrijven erg leuk en en kan ik dat gelukkig ook nog blijven doen. Maar ik ben onlangs ook begonnen een cursus schilderen/tekenen. Dat was altijd mijn wens en samen met de hulp van het
personeel van De Bleijke ben ik daar nu mee begonnen.”

Over schrijven gesproken de heer Van Rijn, u schrijft zelf ook? 

“Jazeker! Ik heb onderstaande tekst een tijdje geleden geschreven voor vrienden en familie. En ik heb de tekst ook op een kaartje gezet voor alle medewerkers van De Bleijke.

Lees maar mee…”
“Zo’n boom moet je – zegt men – niet meer verplanten. Klopt gelukkig niet altijd. Want de ‘boom’ die onlangs is verplant naar De Bleijke in Hengelo gedijt, na een hectische verhuisperiode, wél goed. Erg goed zelfs. Na die tamelijk eenzame jaren in Vorden ben ik weer volop ‘tussen de mensen’. Ik werd begroet door veel verzorgenden die me nog kennen uit de periode dat mijn vrouw Evelien hier werd
verpleegd. Ik woon nu in een mooi en ruim appartement op de begane grond met balkon. Met uitzicht op een groot park waar een beekje doorheen stroomt. Een idyllisch plekje. En dan de maaltijden. Na die drie jaar sobere zelfkokerij. Nu dagelijks een verzorgde en smakelijke driegangen maaltijd. En een nieuwe hobby dankzij begeleiding van een deskundige. Ik maak tekeningen met 36 kleurpotloden á
la Mondriaan. Leuk creatief bezig zijn! En veel gesprekken. Kortom: een positieve overgang.
Mijn zoon Aat was eerst bang dat ik hier eenzaam zou zijn. Het tegendeel is waar. Ik voel me nu al thuis. Blij dat die oude boom, onder leiding van mijn dochter Inge, zo deskundig en voor mij zorgeloos is verplant. Dat was het. Hoop dat het jou/jullie ook goed gaat en jullie zullen genieten van een mooie zomer. En dat we elkaar in de nabije toekomst hier misschien nog eens mogen begroeten.”
Harry van Rijn

Harry van Rijn (95) schreef een boek vol boeiende ‘brieven aan zichzelf’: “Oud worden met een goed geheugen en een helder brein. Dat is een voorrecht waar je blij mee moet zijn. En waar je ook zo lang mogelijk gebruik van moet maken.” Dat zegt de schrijver en columnist Harry van Rijn. Hij bracht die regel in de praktijk en schreef vorig jaar winter zelfs een eigen roman. Een boek waarin hij, in de vorm van ruim dertig brieven aan zichzelf, de eerste kwart eeuw van zijn leven beschrijft.

Terug naar het overzicht