De bewoners mogen er wonen, wij mogen er werken

In gesprek met drie enthousiaste en bevlogen medewerkers binnen het groepswonen in de
Schavenweide. Monique Hertgers en Nicole Siebes, teammanagers groepswonen en Karin Baakman, woonbegeleider op één van de open groepen. 

Hoeveel woongroepen zijn er in de Schavenweide?
“Er zijn zeven woongroepen met psychogeriatrische verpleeghuiszorg en één woongroep met somatische
verpleeghuiszorg. Vier woongroepen zijn een zogenaamde beschermde groep. Zij vallen onder de BOPZ
- Bijzondere Opnemingen Psychiatrie Ziekenhuizen. Dat wil zeggen dat de cliënten niet zelfstandig de groep kunnen verlaten.

Woonden de bewoners die naar het groepswonen komen, voordien allemaal nog zelfstandig?
“De meeste bewoners komen uit de thuissituatie. Daarnaast zijn er ook bewoners die reeds in Schavenweide woonden of op andere zorglocaties binnen of buiten Markenheem.”

Wie komen er in aanmerking voor het wonen in een groep?
“De bewoners die op een groep wonen hebben meer zorg en structuur in hun dagelijks leven nodig omdat ze dat zelf niet meer kunnen. Het ziektebeeld dementie is in bijna alle situaties bepalend daarin.”

Wanneer komen bewoners naar de beschermde woongroep en kunnen de bewoners altijd op de groep blijven wonen waar men naartoe is verhuisd ?
“In principe een volmondig ja. Heel incidenteel is er een verhuizing van een bewoner naar een andere woongroep wanneer dit echt van grote meerwaarde is voor de bewoner zelf (de bewoner verhuist dan meestal van de open groep naar de beschermde (gesloten) woongroep). Dit kan zijn voor de eigen veiligheid, vanwege onbegrepen gedrag binnen de groep of vanwege extreme onrust.”

Wat is de meerwaarde van het wonen binnen een groep?
“Binnen het groepswonen staan wonen en het dagelijkse leven op de eerste plaats. In een huiselijke omgeving woont een aantal bewoners samen waarin zij dagelijks door dezelfde medewerkers worden begeleid. Vanwege de kleine groep krijgt iedere bewoner meer persoonlijke aandacht. Met als doel om zorg en begeleiding af te stemmen op het leefritme van een bewoner. Individuele
vragen en behoeftes zijn het vertrekpunt.”

Hoe ziet een dag er voor de bewoners eruit?
“We bootsen zoveel mogelijk de thuissituatie na. Op groepswonen wonen de cliënten overdag in een
huiskamer, lief en leed, gezelligheid, eten en drinken worden gedeeld. Natuurlijk kan een bewoner op de
eigen zit/slaapkamer verblijven als men dat prettig vindt. We koken samen. We nemen deel aan activiteiten die in het Atrium, de binnentuin, worden georganiseerd. Groepswonen is een totaal concept. Samen zorg je ervoor dat er met aandacht voor elkaar een huishouden wordt gevoerd dat wordt ingekleurd met persoonlijke voorkeuren. ‘Onder activiteiten wordt verstaan: het dagelijks leven.
En daar hoort een heerlijk dutje in de stoel doen ook bij!’ Het doel is dat de bewoners zoveel mogelijk het leven kunnen leiden zoals hij/zij dat altijd gewend waren. De partners maken zoveel mogelijk onderdeel uit van het dagelijkse leven van hun naaste. Er is een continue samenspraak en samenwerking met bewoners, partners en mantelzorg.”

Mogen mantelzorgers altijd binnen komen vallen?
“Jazeker. Wij vinden het fijn dat ze onderdeel zijn van het dagelijks leven. Wij willen graag nog meer
samenwerken met de mantelzorgers van de bewoners. Zij kennen de bewoner goed en kunnen aangeven wat de wensen zijn. Ook weten zij zo beter wat er op de groep gebeurt en welke activiteiten we met elkaar doen. Eventueel kan een mantelzorger ons helpen met kleine huishoudelijke bezigheden bijvoorbeeld af en toe koken. Dat zorgt voor een gezellige en huiselijke sfeer. In feite vorm je met de bewoners van een groep een nieuw gezin. Daarnaast zijn er vrijwilligers die de bewoners ondersteunen bij de activiteiten”.
“We staan er voor dat er goed met mantelzorgers wordt afgestemd wat de behoeftes van de bewoners zijn. Soms komt het voor dat we extra op moeten letten of er voor een of meer bewoners niet te veel prikkels zijn. Het ziektebeeld dementie maakt dat we daarin ook goed voor onze bewoners moeten zorgen. Het is heel fijn om te merken dat mantelzorgers daar begrip voor hebben en
zich aanpassen aan de behoefte van de bewoner. De bewoner staat centraal en als team staan wij daar
samen voor.

We laten onze bewoners in hun waarde en geven hen
het gevoel dat ze veilig zijn!”

In gesprek met drie enthousiaste en bevlogen medewerkers binnen het groepswonen in de
Schavenweide. Monique Hertgers en Nicole Siebes, teammanagers groepswonen en Karin Baakman, woonbegeleider op één van de open groepen. 

Hoeveel woongroepen zijn er in de Schavenweide?
“Er zijn zeven woongroepen met psychogeriatrische verpleeghuiszorg en één woongroep met somatische
verpleeghuiszorg. Vier woongroepen zijn een zogenaamde beschermde groep. Zij vallen onder de BOPZ
– Bijzondere Opnemingen Psychiatrie Ziekenhuizen. Dat wil zeggen dat de cliënten niet zelfstandig de groep kunnen verlaten.

Woonden de bewoners die naar het groepswonen komen, voordien allemaal nog zelfstandig?
“De meeste bewoners komen uit de thuissituatie. Daarnaast zijn er ook bewoners die reeds in Schavenweide woonden of op andere zorglocaties binnen of buiten Markenheem.”

Wie komen er in aanmerking voor het wonen in een groep?
“De bewoners die op een groep wonen hebben meer zorg en structuur in hun dagelijks leven nodig omdat ze dat zelf niet meer kunnen. Het ziektebeeld dementie is in bijna alle situaties bepalend daarin.”

Wanneer komen bewoners naar de beschermde woongroep en kunnen de bewoners altijd op de groep blijven wonen waar men naartoe is verhuisd ?
“In principe een volmondig ja. Heel incidenteel is er een verhuizing van een bewoner naar een andere woongroep wanneer dit echt van grote meerwaarde is voor de bewoner zelf (de bewoner verhuist dan meestal van de open groep naar de beschermde (gesloten) woongroep). Dit kan zijn voor de eigen veiligheid, vanwege onbegrepen gedrag binnen de groep of vanwege extreme onrust.”

Wat is de meerwaarde van het wonen binnen een groep?
“Binnen het groepswonen staan wonen en het dagelijkse leven op de eerste plaats. In een huiselijke omgeving woont een aantal bewoners samen waarin zij dagelijks door dezelfde medewerkers worden begeleid. Vanwege de kleine groep krijgt iedere bewoner meer persoonlijke aandacht. Met als doel om zorg en begeleiding af te stemmen op het leefritme van een bewoner. Individuele
vragen en behoeftes zijn het vertrekpunt.”

Hoe ziet een dag er voor de bewoners eruit?
“We bootsen zoveel mogelijk de thuissituatie na. Op groepswonen wonen de cliënten overdag in een
huiskamer, lief en leed, gezelligheid, eten en drinken worden gedeeld. Natuurlijk kan een bewoner op de
eigen zit/slaapkamer verblijven als men dat prettig vindt. We koken samen. We nemen deel aan activiteiten die in het Atrium, de binnentuin, worden georganiseerd. Groepswonen is een totaal concept. Samen zorg je ervoor dat er met aandacht voor elkaar een huishouden wordt gevoerd dat wordt ingekleurd met persoonlijke voorkeuren. ‘Onder activiteiten wordt verstaan: het dagelijks leven.
En daar hoort een heerlijk dutje in de stoel doen ook bij!’ Het doel is dat de bewoners zoveel mogelijk het leven kunnen leiden zoals hij/zij dat altijd gewend waren. De partners maken zoveel mogelijk onderdeel uit van het dagelijkse leven van hun naaste. Er is een continue samenspraak en samenwerking met bewoners, partners en mantelzorg.”

Mogen mantelzorgers altijd binnen komen vallen?
“Jazeker. Wij vinden het fijn dat ze onderdeel zijn van het dagelijks leven. Wij willen graag nog meer
samenwerken met de mantelzorgers van de bewoners. Zij kennen de bewoner goed en kunnen aangeven wat de wensen zijn. Ook weten zij zo beter wat er op de groep gebeurt en welke activiteiten we met elkaar doen. Eventueel kan een mantelzorger ons helpen met kleine huishoudelijke bezigheden bijvoorbeeld af en toe koken. Dat zorgt voor een gezellige en huiselijke sfeer. In feite vorm je met de bewoners van een groep een nieuw gezin. Daarnaast zijn er vrijwilligers die de bewoners ondersteunen bij de activiteiten”.
“We staan er voor dat er goed met mantelzorgers wordt afgestemd wat de behoeftes van de bewoners zijn. Soms komt het voor dat we extra op moeten letten of er voor een of meer bewoners niet te veel prikkels zijn. Het ziektebeeld dementie maakt dat we daarin ook goed voor onze bewoners moeten zorgen. Het is heel fijn om te merken dat mantelzorgers daar begrip voor hebben en
zich aanpassen aan de behoefte van de bewoner. De bewoner staat centraal en als team staan wij daar
samen voor.

We laten onze bewoners in hun waarde en geven hen
het gevoel dat ze veilig zijn!”

Terug naar het overzicht